Friday, June 5, 2020

වැඩකාරිගේ ආතල්

වැඩකාරිගේ ආතල්



මේ සිදුවීම වන විට මට 18ක් විතර ඇති . මම උසස්පෙල විභාගය කිරීමට පන්ති යාම සඳහා නුවර ලොකු තාත්තලාගේ ගෙදර මාස කීපයක් සිටියා. ලොකු තාත්තාගේ පුතා ඒ වනවිට කොළඹ රැකියාවක් කරමින් සිටි නිසා ගෙදර සිටියේ මාත් ලොකු අම්මාත් ලොකු තාත්තාත් පමණයි. මම පන්ති ගියාම ගෙදර එන්නේ හවස්වෙලා. ඇවිල්ලා නාගෙන රෑට කන්න අඬ ගහනකම් පොතක් බලනවා. නැත්නම් ලොකු තාත්තාත් එක්ක ටීවී බලනවා. මම එහේ ගිහින් දෙවැනි දවසේ පන්ති ඇරිලා දෙකට විතර ඇවිත් කුස්සියට ගියා තේකක් හදා ගන්න. ඒ යන කොට ලොකු අම්මා සහ තවත් ගැහැණු කෙනෙක් කුස්සියේ කතාකරමින් සිටියා.

“ ආ පුතා ආවාද.. ඉන්න මම ලොකු තාත්තටත් එක්කම තේකක් හදලා ගේන්නම් “කියලා ලොකු අම්මා කීවා. “විමලා වතුර ටිකක් රත්වෙන්න තියන්න”. කියලා ලොකු අම්මා ඒ ගෑණු කෙනාට කීවා. මම එතකොට හොඳට ඒ ගෑණු කෙනා දිහා බැලුවා. ඇය කරමින් සිටි වැඩය නවතා කේතලය ගැනීමට ලිප දෙසට ගියා. ඒ යන ගමන් ඇය යන්තමට මා සමග සිනහසුණා

Read More . . .

ගිහාන් සහ නැන්දා

ගිහාන් සහ නැන්දා


මම ගිහාන් වයස 26 යි. මගේ මාමා ඉන්නේ රට, මාමා රට ඉඳල එවන සල්ලි වලින් නැන්දා ගෙයක් හනන්න ගත්ත, අපේ ගෙවල් ගාවම,ඉතින් ඒ ගෙදර හදන නිසා නැද්ද ටික දවසකට අපේ ගෙදර නවතින්න ආවා. නැන්දා ලස්සනයි, ඒ උනාට මට එහෙම දෙයක්
නැන්දා ගැන කලින් හිතිලා නැහැ.
නැන්දගේ නම ස්වර්ණා, වයස 45 ක් උනාට තම ඉන්නේ කෙල්ල වගේ ලස්සනට ඇඳලා, ෆේෂල් දාලා එහෙම. දවල්ට ගෙදර ඉන්නේ නැන්දයි මමයි විතරයි. ඔන්න දවසක් නැන්දා මට කතාකරනවා ඇහුනා.

අනුෂ්කා


අනුෂ්කා


මගේ නම අනුෂ්කා. වයස අවුරුදු 32යි.  මම දැනට කොලබ ප්‍රසිද්ද බාලිකා විද්‍යාලයක ගුරුවරියක් විදිහට සේවය කරනවා. මේ සිදුවීම උනේ මීට අවුරුදු 5 කට විතර කලින් මට මුල්ම ගුරු පත්වීම ලැබුන කාලෙදිමයි. මට මුල්ම ගුරු පත්වීම ලැබුනේ බදුල්ල පැත්තේ බාලිකා විද්‍යාලයකට. මට තිබුන ප්‍රදාන ගැටලුව තමයි නවාතැනක් නැතිකම. මුල්දවස් ටිකේ ඉස්කෝලේ කිට්ටුව බෝඩිමක් හම්බ උනත් ටික දවසක් යනකොට එතනින් ඓන් වෙන්න උනා. මම ඒ නිසා ඔය සිද්දිය අපේ ඉස්කෝලෙම උගන්වපු චතුරිකා මිස්ට කිව්වහම එය කිව්වා එයාලගේ ගෙදර රූම් එකක් තියනවා husband ගෙන් අහල කියන්නම් කියල. ඔහොම ටික දවසක් ගිහින් චතුරිකා කිව්වා husband කැමති උනා ඔයාව අපේ ගෙදර නවත්තගන්න කවදද එන්නේ කියල ඇහුව. මටත් ඉතින් දෙයියෝ දුන්න chance එක නිසාත් චතුරිකා එක්කම ඉස්කෝලෙට යන්න එන්න පුළුවන් නිසාත් ගොඩක් කැමති උනා.

Read more. . .